نمی افتم

دریای بزرگم بودی،

در نخستین بیابانی که بودم.

مرگت،برگ چناری بود

قرنها پیش از من.

تنهایی ام میشوداینهمه سال

پس من کی می افتم

از چشم این چنار و جهان؟

من اینهمه تنها نشستن برای مردن را دوست ندارم.